Urodził się 5 IV 1784 r. w Słupi pod Wieluniem, w rodzinie szlacheckiej. Kształcił się w Warszawie, potem studiował w Niemczech - w Erlangen i Halle. Podczas pobytu we Francji zetknął się z doktryną B. Constanta, która z czasem stała się jego własną filozofią polityczną. Po oktrojowaniu konstytucji Królestwa Polskiemu przez Aleksandra I, Niemojowski zaangażował się w działalność polityczną. Zorganizował Towarzystwo Czytelnicze, skupił wokół siebie grupę działaczy społecznych i politycznych, których przyjęło się określać mianem "Kaliszan". Jego aktywność polityczna, skierowana przede wszystkim na utrzymanie liberalnych zapisów konstytucji, spotkała się z przeciwdziałaniem władz Królestwa. W latach 1820-25 został wyłączony z życia parlamentarnego, od 1825 do 1830 przebywał w areszcie domowym. Po wybuchu powstania listopadowego wchodził do kolejnych rządów powstańczych. W 1831 aresztowany przez Rosjan, został w kilka lat później osądzony i skazany na zesłanie. Zmarł w XII 1834 r. w drodze na Syberię. Ważniejsze prace: Głosy posła kaliskiego na sejmie Królestwa Polskiego 1818, 1818; Myśli dorywcze o romantykach i romantyczności, 1830.