Urodził się 17 IX 1889 r. w Semipałatyńsku (Kazachstan). W młodości związany był z ruchem socjalistycznym w Rosji i Galicji, działał w Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, PPS-Frakcji Rewolucyjnej, Związku Walki Czynnej. Po wybuchu I wojny światowej wziął udział w tworzeniu Polskiej Organizacji Wojskowej. Był delegatem z ramienia PPS w sprawie tworzenia armii J. Hallera. Należał do Wydziału Prasowego PPS, w Tymczasowym Rządzie Ludowym I. Daszyńskiego pełnił funkcję wiceministra propagandy, był jednym z redaktorów manifestu rządu lubelskiego, redagował Robotnika, gdzie zajmował się problematyką narodowościową, od 1921 r. pełnił funkcję redaktora naczelnego Trybuny PPS. W latach 1921-1924 był członkiem rady naczelnej i sekretarzem CKW PPS, od 1925 r. kierował Instytutem Badania Spraw Narodowościowych. Wystąpił z PPS w 1927 r. w związku z przewrotem majowym i został działaczem sanacji i BBWR. W tymże roku objął funkcję naczelnika wydziału wschodniego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 1930 r. był posłem na Sejm z listy BBWR i wiceprzewodniczącym klubu sejmowego BBWR. Aktywnie uczestniczył w negocjacjach rządowych związanych z paktem Kelloga oraz z mniejszością ukraińską. Był zwolennikiem porozumienia polsko-ukraińskiego przeciwko ZSRR. Zamordowany przez nacjonalistów ukraińskich w 29 VIII 1931 r., w Truskawcu. Główne prace: Przez dwa fronty. Ze wspomnień emisariusza politycznego z 1918 r., 1931; Prezydent Gabriel Narutowicz, życie i działalność, 1924; O zmianę konstytucji. Uwagi z powodu rządowego projektu wzmocnienia władzy wykonawczej, 1926; Kwestia narodowościowa w Polsce, 1922; Dlaczego trzeba zmienić konstytucję, 1930.